قاره جزیره ای که در جایی که اقیانوس اطلس در حال حاضر است وجود داشته و تقریباً 11600 سال پیش بر اساس محاسبه جیمز چرچوارد در یک فاجعه ( طوفان نوح ) غرق شده. این تمدن به وضوح توسط افلاطون به تصویر کشیده شده است. ادگار کیسی در خوانشهایش آن را «دیده» و توصیف کرده است . در صحنه هایی از رمان عاشقانه آتلانتیس اثر تیلور کالدول به یاد می آید . توسط دانشمند آلمانی فقید اتو ماک، که زمان و تاریخ نابودی آن (توسط سیارکی که با نیروی 30000 بمب هیدروژنی به مثلث برمودا فرو رفت) را در ساعت 8 بعد از ظهر 5 ژوئن 8498 قبل از میلاد بوده.
حساب های آتلانتیس
افلاطون در دیالوگ های تیمائوس و کریتیاس نقل می کند که در «جزیره آتلانتیس امپراتوری بزرگ و شگفت انگیزی وجود داشت» که بر آفریقا تا مصر، اروپا تا ایتالیا و «بخش هایی از قاره» (اشاره به آمریکا، به ویژه آمریکای مرکزی، پرو، و دره می سی سی پی که تصور می شود یک قاره است) حکومت می کرد. . فرض بر این است که آتلانتیس و جزایر کوچک در شرق و غرب آن یک پل زمینی پیوسته از آمریکا به اروپا و آفریقا را تشکیل می دهند.
داستان آتلانتیس نوشته دبلیو اسکات-الیوت سوابق تمدن آتلانتیس را که توسط روشن بینی آشکار شده است، ارائه می دهد. کتاب اسکات الیوت مجموعهای از اکتشافات تعدادی از دانشآموزان است که به گفته تئوسوفیست AP Sinnett، «اجازه دسترسی به برخی نقشهها و سایر سوابق از دورههای دوردست» برای ارتقای کار خود را داشتند. او میگوید این نقشهها از نظر فیزیکی توسط افرادی غیر از نژادهایی که در حال حاضر اروپا را اشغال کردهاند، حفظ شدهاند – احتمالاً توسط متخصصانی که به دانشجویان آموزش میدهند، اگرچه اسکات آن را مشخص نمیکند.
اسکات الیوت می نویسد که این قاره به صورت مرحله ای ویران شد، با وقوع سه فاجعه در 800،000، 200،000 و 80،000 سال پیش، آخرین بقایای آتلانتیس، جزیره قاره پوزیدونیس، واقع در نزدیکی آزور، که در سال 9564 قبل از میلاد در فاجعه ای غوطه ور شد که در بسیاری از نوشته های باستانی از جمله نوشته های افلاطون به آن اشاره شده است.
عصر طلایی عیسی در آتلانتیس
اربابان معراج نشان داده اند که عیسی در تجسمی به عنوان امپراتور و کاهن اعظم بر تمدن عصر طلایی در آتلانتیس سلطنت کرد که دو هزار سال از 34550 قبل از میلاد تا 32550 قبل از میلاد به طول انجامید این عصر هفده دوره قبل از عصر ما بود و تحت نشان سرطان (عقرب) بود. وی در سال 33050 قبل از میلاد به دنیا آمد و سلطنت خود را در 33000 قبل از میلاد آغاز کرد . پس از دوران طلایی برای بیش از 1500 سال در حال پیشرفت بود. همسر او شعله دوقلوی او بود که ما او را به عنوان بانوی معراج مگدا می شناسیم . آنها حکومت کردند زیرا بالاترین نمایندگان خدا در تجسم در آن تمدن بودند. همه مردم این تمدن خواست خدا را می دانستند و پذیرفتند. عیسی و مگدا مجبور نبودند هیچ قانونی را بر مردم تحمیل کنند زیرا همگی با منبع الهی خود هماهنگ بودند.
با این حال، پس از 450 سال سلطنت عیسی، بذر فساد توسط شخصی به نام زنوس که مشاور ارشد امپراتور بود کاشته شد. سرانجام زنوس مردم را متقاعد کرد که علیه دولت (که در عیسی ظاهر می شود) شورش کنند زیرا ظاهراً دولت از آنها حمایت نمی کرد. زنوس رهبری دولت را بر عهده گرفت. عیسی مسیح، مگدا و دو میلیون رعیت وفادار (20 درصد مردم) به سرزمینی رفتند که بعداً قرار بود سوئرن(واقع در هند از جمله عربستان فعلی) شود . نیمی از آنها در آن زمان عروج کردند. نیمی دیگر تا به امروز بر روی زمین به تکامل خود ادامه داده اند.
در آتلانتیس، تمدن دوران طلایی به تدریج به سمت بربریت فرو رفت، زیرا مردم، به طور نامحسوسی در چگالی متراکم شدند و نسبت به زندگی بی احساس شدند. غارت و هرج و مرج به حدی حاکم شد که حتی زنوس کنترل خود را از دست داد. با گذشت زمان شهرها ناپدید شده و فرو ریختند. بربریت از 30000 سال قبل از میلاد بر آتلانتیس حکومت کرد . تا 16000 قبل از میلاد زمانی که تمدن بزرگ پوسید Poseid به وجود آمد.
سالهای بعدی آتلانتیس
حدود 15000 قبل از میلاد ، عیسی به عنوان حاکم، آتلانتیس بازگشت. همانطور که فیلوس تبتی در کتاب ساکن در دو سیاره توضیح داده است ، این رای بزرگ در معبد پایتخت، کایفول ظاهر شد و باعث شد که ماکسین ، آتش اینکال ، در آنجا سر برآورد . این شعله سیر نشده به مدت پنج هزار سال در محراب معبد می سوخت. رای شعله ماکسین (Rai of the Maxin Light) به مدت 434 روز حکومت کرد. او قوانین را مورد بازنگری قرار داد و یک کد قانونی ارائه کرد که برای هزاران سال آینده بر آتلانتیس حاکم بود.
پس از یک دوره طلایی طولانی، تمدن آتلانتیس توسط کاهنان دروغین تباه شد، تا اینکه “خدا دید که شرارت انسان در زمین زیاد است و هر تصوری که از افکار عشق او وجود دارد شیطانی است.” آخرین بقایای آتلانتیس در فاجعه بزرگی که در کتاب مقدس به نام طوفان نوح ثبت شده است از میان رفت.
