مادر مریم آرکیا از پرتو پنجم و شعله دوقلوی فرشته رافائل است
خدمت در ونوس
اگرچه مریم یک فرشته بزرگ است، اما تجسم فیزیکی نیز گرفته است. مریم قبل از تجسم بر روی زمین در سیاره ونوس ساکن بود ، سیاره ای که در آنجا توسط اربابان کارما منصوب شد تا طلوع پرتو زنانه پس از سقوط حوا را به نمایش بگذارد . در آنجا او در میان موجوداتی خدمت کرد که انرژیهایشان در سطح اتری متمرکز است و برای هزاران سال قوانین هماهنگی و عشق، فرهنگ مادر الهی را حفظ کردهاند.
در طی یک دوره طولانی اقامت در ونوس، مریم آماده آمدن به زمین و به چالش کشیدن انحراف بشر از شعله افتخار کیهانی – از مارپیچ های کریستالی آتشین اطاعت از قوانین خدا بود که حرکات اتم ها و ریتم آسمان را حفظ می کند. کالبد او با تحمل بخش سخاوتمندانه ای از آتش بانو ونوس ، به عشق او، و مسئولیت رهایی از طبیعت زنانه در میان بشریت آمده بود.
تجسمات روی زمین
آتلانتیس
در روزهای اولیه آتلانتیس ، او در معبد شفا خدمت می کرد، از شعله آن مراقبت می کرد و هنرهای شفابخش و رشته های لازم برای بارش پرتو را مطالعه می کرد. در آن زمان، او تمرکز و تخصیص زیادی به مفهوم بی عیب و نقص پیدا کرد . این آگاهی و حرکتهای او بیش از مقداری بود که شعله معبد را حفظ کند و نفوذ شعله آن را در سراسر آتلانتیس گسترش داد. شعله ی پاکی قلب و ارادتش بر چهره اش می درخشید و برای همه کسانی که در آن معبد رفت و آمد می کردند آشکار بود. او در تمام آن تجسم باکره معبد باقی ماند.
مادر پادشاه داوود
در روزگار سموئیل نبی ، مریم همسر ایشای (یسی) و مادر هشت پسر او خوانده شد. مریم که نقش خود را به عنوان پرتو مادرانه انجام می دهد، در این تجسم خود بر روی زمین، نور هفت پرتو مسیح را در هفت پسر اول یسی گسترش می داد . اما در جوانترین پسر، داوود ، او نه تنها مکمل کامل فضایل را از خداوند تجلیل کرد، بلکه عظمت و تسلط پرتو هشتم را نیز تجلیل کرد، که داوود در سلطنت خود آن را مثال زد و در مزامیر خود تمجید کرد.
خود داوود دوباره به عنوان عیسی تجسم یافت ، و بنابراین در مزامیر، بنی اسرائیل به تعالیم کسی متوسل میشوند که به تسلط مسیح دست یافته است، در حالی که غیریهودیان نیز به تفکرات منجی فکر میکنند، و همه برای همان هدفی که توسط او تعیین شده تلاش میکنند. او هم به عنوان پادشاه اسرائیل و هم به عنوان پادشاه اورشلیم جدید شناخته می شود . و بنابراین جای تعجب نیست که امروز در سناکل مشرف به شهر اورشلیم، مسیحیان در اتاق بالا در محلی که عیسی و شاگردان شام آخر را جشن گرفتند، جایی که مسیح پس از رستاخیز خود ظاهر شد، و جایی که نزول حضرت مقدس در آنجا بود دعا می کنند و در طبقه پایین همان خانه معبدی وجود دارد که یهودیان در آن در مقبره داوود را عبادت می کنند. برای کسانی که نام او را می ستایند تعجب آور نیست که مریم مادر هر دو دوره یهودیت و مسیحیت است.
مادر عیسی
در تجسم نهایی خود، مریم تحت هدایت سلسله مراتبی ظاهر شد، که خدا انتخاب کرد تا عیسی مسیح را حمل کند ، که قوانین کیمیاگری و پیروزی را که هر انسان باید بر گناه، بیماری و مرگ به دست آورد را نشان دهد. در اوایل کودکی او را برای آموزش علم مفهوم پاکی در معبدی قرار دادند. شعله دوقلوی او، فرشته رافائل، همراه با اعضای لشگر فرشتگانش و خدا و الهه مرو ، به او در توسعه اصل مادر کمک کردند تا هوشیاری او به رحمی برای بذر مسیح تبدیل شود.
در دوران کودکی او، شتابهایی که مدتها پیش در آتلانتیس و در سطوح درونی ایجاد کرده بود، در آگاهی بیرونیاش متمرکز شد. هنگامی که مریم هنوز یک دختر جوان بود، جوزف (تجسم سنت ژرمن ) به عنوان نگهبان و محافظ مریم و عیسی فرستاده شد. سه عضو خانواده مقدس با هم شعله سه گانه ای را ساختند که نه تنها اساس وحدت خانواده بلکه برای کل دوره مسیحیت بود.
برای هزاران سال قبل از تجسم، مریم تکانه پرتو پنجم را فراخوانی کرده بود و نحوه نگهداری تصویر یا نقشه کامل مسیح و بارش خاص را که لازمه دوران بود مطالعه کرده بود – یک گل، یک معبد، یک شعله، یک اثر هنری یا یک تمدن کامل. بارش هر چه که باشد، باید یک جریان حیات وجود داشته باشد که به تجلی آن اختصاص داشته باشد، که اجزای آن را تجسم کند و از طریق آگاهی او نیروی انرژی بخش روح القدس جریان یابد تا به آن شکل و زندگی ببخشد. این فعالیت نماینده پرتو زنانه مادری الهی است. مریم آن نقش را برای عیسی ایفا کرد، و بنابراین، از طریق آگاهی او، خلوص و قدرت و عشقی که او را قادر به انجام مأموریت خود کرد، به وجود آمد.
عیسی در طی سه سال پایانی خدمت خود، پس از بازگشت از خاور دور، جایی که در هیمالیا زیر نظر لرد مایتریا ، تحصیل کرد، وارد زندگی عمومی شد. این دوره آزمون بزرگی برای ماری بود و تنها حرکت او در پرتو پنجم او را قادر ساخت تا ماتریس پیروزی را تا آخر حفظ کند.
سالهای بعد
پس از دوره چهل روزه ای که در طی آن عیسی به رسولان و زنان مقدّس در عوالم بالا ظاهر شد، مریم حلقه داخلی فدائیان را که خود را برای شرکت در اسرار آغازین آماده کرده بودند گرد هم آورد و آنها اغلب برای دریافت تعلیم و پذیرش جمع می شدند. کلام مقدس عیسی مسیح با نزول روح القدس در روز پنطیکاست، اینها جسمی را ساختند که با تقدیس آنها پایه کلیسای مسیحی را تشکیل داد.
مریم رئیس رسمی آن جامعه حاملان نور – مرکز حلقه رسولان، شاگردان و زنان مقدس بود. او سرچشمه واقعی انرژی های مسیح بود که در سرتاسر سرزمین مقدس، مدیترانه و آسیای صغیر، هر جا که مژده مسیح منتشر می شد، جاری بود. از قلب مریم حلقه های آتشین متحدالمرکز – آتش روح القدس – به عنوان آغوش همیشه گسترده پدر-مادر که تمام بشریت را در هندسه عشق نگه می دارد به بیرون حرکت کرد.
اعتقاد بر این است که مریم آخرین سالهای زندگی خود را در اورشلیم گذراند و حدود سال 48 از شهر مقدس نقل مکان کرد. طبق سنت محلی، یحیی برای فرار از آزار و شکنجه در اورشلیم، مریم را برای مدتی به افسس برد. با بررسی روایات مختلف پیرامون درگذشت مریم، متوجه میشویم که شواهدی ما را به اتاق فوقانی که در آن شام آخر برگزار میشد و رسولان پس از خروج عیسی از میان خود، در آن ملاقات میکردند، میبرد. در اعمال رسولان می خوانیم که رسولان «همه با زنان و مریم مادر عیسی و با برادرانش به دعا و نیایش ادامه دادند.
گفته می شود که مادر کلیسای اولیه شعله مادر را به نمایندگی از تحولات زمین در کوه صهیون در خانه ای مشرف به شهر و معبد، دره سدرون و کوه زیتون نگهداری می کرد. مریم در اتاق بالایی که محل تجمع شاگردان بود و اولین کلیسای مسیحی در آنجا تأسیس شد، در آخرین سالهای جلال خود به لوگوس خدمت کرد. در این مکان است که مسیحیان از یاد خواب، یا “به خواب رفتن” مادر مبارک محافظت می کنند.
عروج او
یحیی قدیس دمشقی توضیح می دهد که چگونه در پایان این تجسم باشکوه خدمت و تجلی، مریم از قبری که رسولان بدن او را پس از درگذشت او در آن گذاشته بودند بالا رفت. پس از باز کردن قبر سه روز بعد، آنها فقط دوازده نیلوفر سفید پیدا کردند.
پس از عروج، مریم به عنوان نماینده مادر جهانی با عنوان ملکه بهشت برای دوره مسیحیت انتخاب شد. اگرچه همه بانوهای معراج شعله را برای مادر جهانی به عنوان نماینده او نگه می دارند، ما به مریم به عنوان کهن الگوی مادری فکر می کنیم.
تا سال 1954، عیسی و مریم تمرکز پرتوهای مردانه و زنانه را برای دوره ششم داشتند. در آن زمان، سن ژرمن و پورتیا سمت کارگردانی عصر آینده در پرتو هفتم برای دوره هفتم را به عهده گرفتند.
ظواهر مریم
روز عروج مریم در 15 اوت جشن گرفته می شود. از زمان عروج، مادر مریم در سراسر جهان ظاهر شده و معجزات شفابخش بسیاری را به وجود آورده. او در سالهای بعدی تجسم نهایی خود، زمانی که به همراه جان معشوق و پنج نفر دیگر از مناطق مختلف جهان بازدید می کرد، زمینه را برای این حضور فراهم کرد . آنها ابتدا به خلوتگاه اقصر مصر رفتند و سپس با قایق به جزیره کرت در سراسر دریای مدیترانه، از طریق تنگه جبل الطارق، توقف در فاتیما در پرتغال، لورد در جنوب فرانسه، گلاستونبری در جزایر بریتانیا و ایرلند توقف کردند. در همه این مکانها، مریم و کسانی که با او خدمت میکردند، کانونهای پرتو پنجم را ترسیم کردند، شعله علم، شفا و بارش را برپا کردند و راه را برای کسانی که بعد از او خواهند آمد برای تقویت آگاهی آماده کردند.
این دیدارها شالوده کار پولس رسول در یونان و حضور او در فاطیما و لوردس را بنا نهاد. جام مقدس ، جامی که عیسی در شام آخر استفاده کرد، در چاهی در گلستونبری دفن شد. در اینجا شعله مسیح کاشته شد که بعداً شاه آرتور را الهام بخشید تا شوالیه های میز گرد را تشکیل دهد و در جستجوی جام مقدس شرکت کند.
سنت پاتریک تمرکز شعله سه گانه قرار گرفته در ایرلند را جلب کرد و بعداً راز تثلیث را آموزش داد و از شبدر برای نشان دادن یگانگی پدر، پسر و روح القدس استفاده کرد. شعله شفابخش سبز زمردی نماد ایرلند و یادآوری آن سفر دیرین توسط آن هفت نماینده است که با ارادت به هفت پرتو، آنها را قادر ساخت تا راه را برای گسترش مسیحیت در سراسر اروپا و در نهایت در نیمکره غربی هموار کنند.
ظواهر خاص مریم
بانوی ما از گوادالوپ 1531
لوردس 1844
بانوی ما ناک . مادری با سنت جوزف و سنت اوانجلیست 1879
فاتیما 1917
زیتون 1968
گارابندال 1961
مدجوگورجه 1981
عصر مادر
باکره ی زمین
عصر دلو، عصر مادر و روح القدس است. این عصری است که قرار است ما جنبه مادری را تجربه و بیان کنیم. درک این جنبه زنانه خداوند می تواند انرژی خلاقانه زنانه را در درون ما، چه زن و چه مرد، آزاد کند – انرژی زیبایی و خلاقیت، شهود و الهام.
مفهوم خداوند به عنوان مادر برای معنویت شرقی تازگی ندارد. هندوها در مورد مادر به عنوان الهه کندالینی مدیتیشن می کنند و او را به عنوان نور سفید یا مار مارپیچ توصیف می کنند که از پایه ستون فقرات تا تاج بلند می شود و سطوح آگاهی معنوی را در هر یک از چاکراها ( مراکز معنوی) فعال می کند که نور در طول آن راه می گذرد. چه مرد باشیم و چه زن، هدف ما این است که این نور مقدس درونی خود را که در درون ما خفته است بالا ببریم. کلید باز کردن این انرژی، کندالینی، پرستش اصل مادر است.
برافراشتن نور مادر نیز بخشی از سنت غربی است. به همین منظور بود که مادر مریم با روش سالم و بی خطر برافراشتن نور مادر از طریق سلام مریم و تسبیح بر چند تن از مقدسین ظاهر شد . قدیسان با نور سفید یا هاله ای در اطراف سرشان به تصویر کشیده شده اند زیرا آنها کندالینی را فعال کرده و چاکراهای تاج خود را باز کرده و وارد سعادت الهی شده اند. عارفان بزرگ مسیحی مانند سنت جان کراس، سنت ترز لیزیو و پادر پیو همگی این تجربه درونی را داشته اند – چنان سرشار از شور الهی، سعادت معشوق، که درک را به چالش می کشد.
امروز خدمت مریم
امروز او با استاد ال موریا و شورای دارجلینگ و در خدمت آنها به خواست خدا از طرف تمام بشریت کار می کند. او یک شنل آبی دارد که بر اراده و محافظت شدید آن برای آگاهی که در درون هر روح ظاهر می شود، متمرکز است، و هنگامی که فراخوانی شود، او آن شنل را در اطراف همه کسانی که به حمایت از عشق مادری نیاز دارند قرار می دهد. او با فرشته جبرئیل در آماده کردن راه برای فرزندان آینده، در آموزش والدین و راهنمایی عناصر بدن در شکل گیری بدن آنها کمک می کند.
کانون مریم از قلب مقدس در معبد رستاخیز، کانون شعله سه گانه است که به یاد مأموریت مسیح تثلیث مقدس است. خدمت او با سن ژرمن و عیسی پایه دو هزار سال اعتقاد و خدمت مسیحی و همچنین برای عصر آینده را پایه گذاری کرد.
مریم میگوید: «ظاهر من در طول قرنها بر درخواست دعا و دادن تسبیح برای نجات جانها متمرکز بوده است. میلیون ها نفر آماده شده اند زیرا میلیون ها نفر به تماس من پاسخ داده اند.» مریم در حضورهای خود در فاتیما، مدجوگرجه و سایر مکانهای جهان، از آنچه ممکن است روی زمین بیاید، اگر به هشدارهای او توجه نکنیم، گفته است.
معجزات بارها و بارها با شفاعت او رخ داده است. هنگامی که بمب اتمی در سال 1945 بر روی هیروشیما انداخته شد، هشت مرد که در هشت بلوک از مرکز انفجار هسته ای زندگی می کردند به طور معجزه آسایی دست نخورده ماندند. یکی از آنها، پدر هوبرت شیفنر، SJ، توضیح داد: «در آن خانه هر روز تسبیح خوانده می شد. در آن خانه پیام فاتیما را می زیستیم.»
این مادر مبارک در حمایت از فرزندانش سخت گیر است و در مصیبت های جامعه سخن می گوید:
زمین بر صفحه های اختراع فیلم سینمایی گرفتار تاریکی شده است. زمین بر کلیساهایی که برای احترام به نام پسرم اختصاص داده شده اند گرفتار تاریکی است. زمین گرفتار تاریکی شده است زیرا نامزدهای سیاسی در میان خود به دنبال یک تاج موقت مبارزه می کنند… عناصر اخیراً با یکدیگر ارتباط برقرار کرده اند و آنها در حال آماده شدن برای اجرای رشته های فاجعه آمیز ویرانی هستند که در نظم جهانی آغاز شده است. و این اتفاق خواهد افتاد مگر اینکه آموزه های خدا در قلب بسیاری از مردان و زنانی که در حال حاضر کاملاً وقف خود شده اند بدون درک نیازهای بزرگ بشریت ، تحقق یابد.
تا زمانی که درک درستی از « من هستم که هستم» در سرتاسر زمین شناخته شود، دولت ها سقوط خواهند کرد، اقتصادها از هم خواهند پاشید، کلیساها ویران خواهند شد، تاریکی زمین را فرا خواهد گرفت، قحطی وجود خواهد داشت و روح ها از بین خواهند رفت.
در قلب مقدس من شتاب نور این روز است… به قضاوت کسانی که مصرانه معجزات مریم باکره را انکار کرده اند… بگذار قضاوت معلمان دروغینی باشد که با خود به قدوست کلیساها دستبرد زده اند. آگاهی های نادرست …. هر کس که در تولد این بچه های کوچک دخالت کرده است – همه کسانی که از سقط جنین حمایت کرده اند، من به شما می گویم که دقیقاً از کارمایی رنج خواهند برد که در کتاب مقدس توسط پسرم نوشته شده ، و امروز دریغ نخواهد شد!
