ماهاکالا خدایی مشترک در آیین هندو، بودیسم و سیک است. بر اساس آیین هندو، ماهاکالا مظهر شیوا و همسر الهه هندو ماهاکالی است و به طور برجسته در فرقه کالیکالا شاکتیسم ظاهر می شود.
ماهاکالا خدای محافظ بودایی است. او نه تنها حافظ مردم و سرزمین، بلکه حافظ حقایق است. هاله ماهاکالا دارای تکه هایی از رنگ های آبی و سبز است.
ماهاکالا و کالی هر دو نمایانگر قدرت مخرب نهایی برهمن هستند و هیچ قاعده یا مقرراتی محدود نمی شوند. آنها این قدرت را دارند که حتی زمان و مکان را در خود حل کنند و به عنوان خلاء در انحلال جهان وجود دارند . آنها مسئول انحلال جهان در پایان هر کالپا هستند . آنها همچنین مسئول از بین بردن شرهای بزرگ و شیاطین بزرگ هستند، زمانی که دیگر خدایان ، دیوها و حتی تثلیث در انجام این کار کوتاهی کنند. ماهاکالا و کالی، مردان، زنان، کودکان، حیوانات، جهان و تمام هستی را بی رحمانه نابود میکنند، زیرا آنها کالا یا زمان هستند و زمان به هیچ چیز محدود نمیشود و زمان رحم نمیکند و منتظر چیزی و کسی نیست. در برخی از مناطق اودیشا ، جارکند ، و دورس (یعنی در شرق بنگال )، فیل های وحشی به عنوان مظاهر ماهاکالا پرستش می شوند.
ماهاکالا معمولاً به رنگ آبی یا سیاه نشان داده می شود. همانطور که همه رنگها جذب میشوند و در سیاه حل میشوند، گفته میشود که همه نامها و شکلها در ماهاکالا ذوب میشوند و نماد طبیعت فراگیر و جامع او هستند. مشکی همچنین میتواند نشاندهنده فقدان کامل رنگ باشد، و باز در این مورد ماهیت ماهاکالا را به عنوان واقعیت نهایی یا مطلق نشان میدهد . این اصل در سانسکریت به عنوان نیرگونا ، فراتر از هر کیفیت و شکلی شناخته می شود و با هر دو تفسیر مشخص می شود.
